Obserwacja

Obserwacja rzeczywistości jest wstępnym etapem powstawania teorii ekonomii. Polega ona na celowym, zmysłowym postrzeganiu interesującego nas obiektu badawczego, którym jest szeroko rozumiany proces gospodarowania.

Obserwacja jest czynnością ograniczoną postawionym celem i pomaga w poznaniu konkretnego problemu. Otaczającą nas rzeczywistość analizujemy z pewnego punktu widzenia, wyłaniając z całej masy zjawisk i procesów interesujące nas zależności. Czynność ta nie jest oczywiście pozbawiona subiektywizmu, indywidualnego, często zaskakująco odmiennego postrzegania tych samych kategorii.

Obserwator ma do czynienia nie tylko z zaistniałymi faktami – obiekty badawcze postrzegamy, bowiem w zależności od przyjętych założeń dotyczących sposobu obserwacji. Dysponujemy przy tym już określoną wiedzą, która w praktyce okazuje się bardzo często przyczyną trudnością w oddzieleniu obserwacji od interpretacji. W wyniku obserwacji i wstępnej interpretacji faktów powstają miedzy innymi definicje i klasyfikacje zarówno ze złożoności wspomnianych wyżej procesów, jak i bogactwa zachowań podmiotów gospodarczych w podobnych sytuacjach.

Prawa i teorie ekonomiczne

Teoria ekonomiczna, podobnie jak inne teorie, jest odzwierciedleniem w świadomości społecznej pewnego fragmentu lub całości obiektywnej rzeczywistości gospodarczej. Jest ona uproszczonym wyjaśnieniem tego, jak funkcjonuje gospodarka lub jej fragment. Z metodologicznego punktu widzenia teoria ekonomii stanowi system twierdzeń logicznie i rzeczowo uporządkowanych oraz spełniających przyjęte w niej kryteria. Wartość teorii polega na tym, że wyjaśnia ona przyczyny zjawisk, a czasem umożliwia ich prognozowanie.

Celem ekonomii jest dostarczanie jak najbardziej wiarygodnych teorii dotyczących szeroko rozumianego procesu gospodarowania. Aby teorie te mogły powstać, ekonomiści muszą opisać procesy i zjawiska ekonomiczne oraz wskazać powiązania między nimi. W praktyce często okazuje się to dość skomplikowane.

Wykorzystywane przez ekonomistów metody badawcze składają się z następujących czynności: obserwacja, definiowanie i klasyfikacja, indukcja, dedukcja i weryfikacja.

Co to jest model ekonomiczny?

Modele teoretyczne to konstrukcje myślowe mające na celu wyjaśnienie obserwowanych zjawisk. Służą do wyizolowania badanych zjawisk, po to aby wyraziście ujawniły się badane zależności.

Teoretyczny model ekonomiczny składa się z pewnej liczby założeń, w których:
a) odrzuca się pewne zjawiska uznane za przypadkowe lub nieistotne;
b) przyjmuje się, że badane zjawiska, przedmioty i osoby mają określone cechy.

Model ekonomiczny jest więc zbiorem założeń tworzącym uproszczony, schematyczny obraz pewnego fragmentu gospodarki, w którym można badać istotne zależności.

Na czym polega metoda indukcyjna, a na czym metoda dedukcyjna?

Metoda indukcyjna polega na empirycznym badaniu pewnej klasy zjawisk i formułowaniu na jego podstawie hipotez. Metody tej nie stosuje się już raczej w mikroekonomii, gdyż dziedzina ta jest zbyt skomplikowana.

Metoda dedukcyjna polega na dedukcyjnym wnioskowaniu i odkrywaniu zależności z modelu o zredukowanej liczbie zmiennych. Jest to najpopularniejsza metoda ekonomii, wykorzystująca zasadę ceteris paribus.

W jaki sposób badamy zależności w mikro- czy makroekonomii?

W jaki sposób badamy zależności w mikro- czy makroekonomii?
Aby określić i opisać jak dany czynnik wpływa i w jakich relacjach występuje z innymi musimy użyć upraszających założeń rzeczywistości. Przy dużej liczbie zmiennych w badanym zjawisku ciężko byłoby zauważyć jego znaczenia. Musimy zastosować „izolację” – ceteris paribus (przy innych warunkach niezmiennych). Dzięki takiemu zabiegowi uzyskujemy przejrzysty obraz. Stosując go uzyskujemy model ekonomiczny danego obserwowanego obszaru. Dokładny opis nawet stosunkowo niewielkiego fragmentu określonej rzeczywistości gospodarczej jest, w gruncie rzeczy, niemożliwy. Próba ukazania wszystkich szczegółów, utrudnia uchwycenie najważniejszych zależności.
Proste modele ekonomiczne, z niewielką liczbą zmiennych i zależnościami między nimi prezentuje się często w postaci graficznej. Ułatwia to zrozumienie charakteru zależności między nimi. Złożone modele ekonomiczne charakteryzuje większa liczba zmiennych i zależności.

Mikroekonomia, makroekonomia.

Jakie są działy w ekonomii?
W ekonomi wyróżnia się dwa podstawowe działy: mikroekonomięi makroekonomię.
Mikroekonomia – mikro, czyli w mniejszej skali. Ten działzajmuje się badaniem najmniejszych składowych, takich elementów gospodarki jak:gospodarstwa domowe, przedsiębiorstwa, rynki i sektory określonych produktówczy usług. Opisuje zależności w danym rynku; popyt – podaż, producent –konsument, sprzedawca – nabywca.
Makroekonomia – makro, czyli w większej skali. W tym dzialeznajdziemy informacje, zależności w globalnym odniesieniu. Globalnej podaży,popytu, produkcji. Będzie zawierała np. dochody i wydatki budżetu państwa.

Czym jest Ekonomia?

Ekonomia. Czym się zajmuje i co oznacza?

Nazwą ekonomia posługiwał się już Arystoteles. Jak to bywa na samym początku empirycznego poznawania otaczającego nas świata, wiedza ta zamknięta była w wąskie ramy. Opisywała wówczas prawa, działania gospodarstwa domowego. W późniejszym czasie w miarę ekspansji i rozwoju ludzkości ekonomia opisywała coraz szerszy zakres naszego życia. Np. ekonomia polityczna pojawiła się w XVII wieku.

Ekonomia to opis, zbiór procesów i praw jakie zachodzą w procesach gospodarczych. Wszelka wiedza jaka opisana jest w różnego rodzaju utworach przez ludzkość jest oparta na obserwacji ludzi. To w jaki sposób ludzie gospodarują i wykorzystują różnego rodzaju zasoby pokazuje mam właśnie ten dział nauki. Od codziennych ludzkich trosk- warunki życia i pracy, wysokość uzyskiwanych dochodów i świadczeń społecznych, poziom cen produktów i usług. Po systemy organizacji produkcji społecznej, mechanizmy regulowania gospodarki i ich efektywności ekonomiczna. Czynniki stabilności i niestabilności, nowoczesności i zacofania danej gospodarki, powiązania zagraniczne.

Ekonomia pełni zasadnicze dwie funkcję:

Poznawczą - czyli obserwujemy, poznajemy i zapisujemy wiedzę na temat zjawisk, procesów, kategorii gospodarczych. Praw nimi rządzących.

Aplikacyjną - czyli wnioski i ustalenia płynące z obserwacji otaczających nas wcześniej wymienionych procesów. Na jej podstawie możemy dokonywać stosownych zmian w "systemach", aplikować je.

Edukacja finansowa

Według definicji Rady OECD w czerwcu 2005 r., edukacja finansowa jest procesem, w którym konsumenci i / lub inwestorów:

1. zwiększyć swoją wiedzę o produktach, pojęć i ryzyko finansowe
2. nabyć poprzez informację, edukację i obiektywnego doradztwa, umiejętności i pewność siebie:

• stają się bardziej wrażliwe na zagrożenia i możliwości w sprawach finansowych
• w uzasadnionych wyborów z pełną świadomością
• gdzie znaleźć pomoc finansową
• podjęcie innych skutecznych działań w celu poprawy ich finansowego dobrobytu Według definicji Rady OECD z czerwca 2005 roku, edukacja finansowa jest procesem, w którym konsumenci i / lub inwestorów: 1.znajomość produktu, koncepcje i ryzyko finansowe 2.poprzez doradztwo informacji, edukacji lub cel, umiejętności i pewność siebie: stają się bardziej wrażliwe na zagrożenia i możliwości w sprawach finansowych w uzasadnionych wyborów z pełną świadomością gdzie znaleźć pomoc finansową podjęcie innych skutecznych działań w celu poprawy ich finansowego dobrobytu Szersza edukacja finansowa rozciąga się na całej populacji, a nie tylko dla konsumentów i inwestorów. Obejmuje ona wymiar kulturowy i mniej pragmatyczne, a mianowicie wzajemne zrozumienie biznesu i świat finansów, w którym żyje. Definicja ta jest używana przede wszystkim we Francji przez Institute for Public edukacji finansowej. Ona ma zamiar wyjść poza użytkowym charakterze anglosaskim definicji, obecnie używanego przez OECD.

Gospodarka Polska rok 2012.

Wiedza z dziedzin ekonomicznych pozwala dojrzeć w czym się znajdujemy. Od 1989 gospodarka polski przechodzi transformację. Z centralnie kierowanej socjalistycznej do kapitalistycznej, rynkowej.
Gospodarka rynkowa charakteryzuje się dominacją prywatnej własności i wolnością wyboru w podejmowaniu wszelkich decyzji dotyczących działalności gospodarczej oraz kierowania się własnym interesem podczas podejmowania tych decyzji. Mechanizm cenowy prowadzi do alokacji czynników wytwórczych oraz produktów i dystrybucji dochodów właścicieli czynników przy bardzo ograniczonej interwencji w procesy gospodarcze. Odpowiedź na pytania: co?, jak?, dla kogo? wyznaczana jest przez system cen, rynków, zysków i strat, bodźców i nagród. Przedsiębiorstwa wytwarzające towary, przynoszące zyski (co?), przy użyciu najniższych kosztów produkcji (jak?), a konsumpcja ludzi wynika z ich decyzji o sposobie wydatkowania płac i dochodów (dla kogo?).
Gospodarką rynkową zarządzają konsumenci oraz technika i technologie. Rząd ustala „reguły ruchu” i spełnia trzy funkcje:
Funkcja efektywności – to wysiłki na rzecz skorygowania ułomności rynku np. monopol
Funkcja sprawiedliwości również i równości – wykorzystuje techniki takie jak redystrybucja odzwierciedlająca troskę społeczeństwa o ubogich / upośledzonych.
Funkcja równości – zmierza do redukowania szczytów i dolin cyklu gospodarczego poprzez nie zmniejszanie bezrobocia i inflacji oraz planowania wzrostu gospodarczego.

Dlaczego warto nauczyć się chociaż podstaw ekonomii?

Ekonomia w teorii zamknięta w książkowe ramy i trzymana w rydzach kartek papieru może wydawać się nudna. Mało wciągająca.

Jednak kiedy doświadczymy jej w praktyce nabiera zupełnie innej barwy. Pozwala ludziom budować ogromne bogactwa. Jest narzędziem dzięki któremu możemy wywierać wpływ na innych i samych siebie.

Czy nie zdarzyło Ci się wydać pieniędzy na totalną bzdurę? Jak to się dzieje, iż czasami dokonujemy tego typu wyborów? Kiedy zaczniemy podróż z ekonomią odkrywamy jej wspaniałe dobrodziejstwa. Wyrwiemy się z sztuczek i trików stosowanych przez innych, np. odpowiedniego ułożenie produktów na półkach sklepowych celem manipulacji. Poznamy reguły gry w jakiej uczestniczymy na co dzień.

Banki, sklepy, firmy, zakłady, marketing, reklamy – wszyscy grają z nami. Tworzą wykresy sprzedaży, omawiają plany na konferencjach. Badają, ankietują i określają kierunek, aby zdobyć większą ilość klientów. Ty jesteś jednym z nich. Ucząc się właściwego podejścia do ekonomii i tej sfery naszego życia uchronimy się przez fikcyjnymi „promocjami”, „wyprzedażami”. Tłum szturmuje, a my w spokoju czekamy na rzeczywistą okazję. Znamy zasada i rynek. Wydajemy racjonalniej. Nasz budżet wzrasta.

Na co przeznaczyć te środki? Kupić coś droższego, tak. A może zainwestować w coś o czym wcześniej w życiu nie pomyśleliśmy. Bez wiedzy nie ma pomysłów. Ile można byłoby zarobić na tych przedmiotach, które widzieliśmy podczas wakacyjnej podróży? Ile kosztowałoby wyprodukowanie tego? Ile ludzie płacą za te usługi w tym regionie? Może taniej będzie u nas?

Zaczynają pojawiać się same i w momentach których w życiu byśmy się nie spodziewali.

Zaczną pojawiać się również Tobie.

Pieniądze są obecnie największą bronią jaką posiadamy.

My widziani...

1. Struktura bieżącej konsumpcji.
Przedmiotem naszego wyboru są liczne dobra. Dokonując go dajemy wyraz swoim gustom i preferencjom. Czynnikami ograniczającymi są przede wszystkim wysokość dochodów i ceny wybranych dóbr. Nawet w przypadku kiedy nie jesteśmy tego świadomi, zawsze decyzję podejmujemy pod kątem maksymalizacji użyteczności całkowitej, czy zadowolenia ze spożycia określonej struktury produktów.

Rodzina w spojrzeniu ekonomii.

Jako gospodarstwo domowe w świetle ekonomi spełniały dwie podstawowe funkcje. Produkujemy i konsumujemy, czyli zdobywamy środki na zaspakajanie potrzeb.
Jeżeli odrzucimy czynnik ludzki, to możemy powiedzieć, iż celem działalności gospodarstwa domowego jest maksymalna użyteczność czasu i dóbr, które jesteśmy w stanie pozyskać. Wiąże się to z decyzjami odnoście:
1. struktury bieżącej konsumpcji – czyli jaki dobra zakupimy
2. stosunku czasu pracy do czasu wolnego
3. optymalizacji konsumpcji w czasie, czyli decyzji o wielkości oszczędności.

Co zrobić aby zacząć racjonalnie gospodarować?

Racjonalnie gospodarować możemy poprzez:

maksymalizacja efektów,przy założonym poziomie nakładów,

minimalizacja nakładów,przy założonym poziomie efektów,

Racjonalność postępowania wymaga, aby podmiot zbierał i analizował przy pomocy rozumu wszystkie informacje niezbędne do podjęcia właściwej decyzji o alokacji zasobów. Oznacza to, że postulat racjonalności wymaga od podmiotu znajomości wszystkich tych informacji oraz zdolności do ich właściwego przetworzenia. W praktyce takie warunki są rzadko spełnione, ze względu na ograniczoność dostępnej w danym momencie wiedzy.Zdobycie wiedzy, która pozwoliłaby na dokonanie najlepszej możliwej decyzji także wiąże się z poniesieniem określonych kosztów, co oznacza obniżenie efektywności rozwiązania. W związku z tym podmioty gospodarcze podejmują decyzje w warunkach ryzyka i niepewności.


Biorąc powyższe pod uwagę uznamy, iż wiedza jest największą wartości i to ona leży u podstaw m.in racjonalnego gospodarowania?

Wydawać z rozsądkiem czyli racjonalne gospodarowanie

Racjonalne gospodarowanie jest jednym z kluczowych pojęć w ekonomii, w myśl, którego podmiot dokonuje takiej alokacji ograniczonych zasobów, które optymalizują korzyści, jakie z tego czerpie.
Do racjonalnego gospodarowania zmusza rzadkość zasobów i dóbr dostępnych w gospodarce. Warunkiem racjonalnego gospodarowania jest możliwość wyboru pomiędzy różnymi wariantami rozwiązań, a także sprecyzowane kryteria wyboru.

Racjonalne gospodarowanie.

-->

  Racjonalne gospodarowanie jest jednym z kluczowych pojęć w ekonomii, w myśl, którego podmiot dokonuje takiej alokacji ograniczonych zasobów, które optymalizują korzyści, jakie z tego czerpie.

  Do racjonalnego gospodarowania zmusza rzadkość zasobów i dóbr dostępnych w gospodarce. Warunkiem racjonalnego gospodarowania jest możliwość wyboru pomiędzy różnymi wariantami rozwiązań, a także sprecyzowane kryteria wyboru.

  Rozwiązanie najbardziej racjonalne z punktu widzenia jednego kryterium nie musi być takie same w kontekście innego kryterium

Czym jest mikroekonomia?

W ekonomi wyróżnia się dwa podstawowe działy: mikroekonomięi makroekonomię.
Mikroekonomia – mikro, czyli w mniejszej skali. Ten działzajmuje się badaniem najmniejszych składowych, takich elementów gospodarki jak:gospodarstwa domowe, przedsiębiorstwa, rynki i sektory określonych produktówczy usług. Opisuje zależności w danym rynku; popyt – podaż, producent –konsument, sprzedawca – nabywca.
Makroekonomia – makro, czyli w większej skali. W tym dzialeznajdziemy informacje, zależności w globalnym odniesieniu. Globalnej podaży,popytu, produkcji. Będzie zawierała np. dochody i wydatki budżetu państwa.